Reclame
Het beeld van de ideale wereld versus de “realiteit”
Binnen de marketingcommunicatie is het creatieve concept wat de propositie moet overbrengen dominant. Veel reclamische beelden schetsen dan ook veelal de “ideale wereld”. Binnen de reclame zijn de grenzen van wat toelaatbaar is met beeldmanipulatie dan ook zeer rekbaar. Toch is er een tegenbeweging gaande, steeds meer uitingen zoeken een bepaald soort realisme op. Of in ieder geval de suggestie van realisme. Dit roept de volgende vraag op: Moet reclame een “echt” beeld weerspiegelen of de ideale wereld schetsen.
In hoeverre je de realiteit kan gebruiken om een boodschap over te brengen is goed te zien in de campagne Testament tegen roekeloos rijgedrag van de Vlaamse overheid.
Reality humor
De humoristische versie van de “realiteit” zien we terug bij online uitingen waarin gebruik wordt gemaakt van cocreatie. Veel merken hebben op de een of andere manier wel iets gedaan met ingezonden filmpjes waarin de consument op een bepaalde handeling moest verrichten in dienst van een product. Dit levert soms hilarische taferelen op. YouTube staat vol met dit soort “gratis” reclamespotjes. Mooi voorbeeld is de campagne rondom MR Jummy van Sultana.
Reality documentaires
Een andere variant van serieus realisme binnen de reclame zien we weer terug bij het weergeven van “real life situaties”. Kessels Kramer heeft voor de campagne van Reaal gezinnen een camera gegeven om bepaalde “gevaarlijke” situaties zelf te filmen. Deze mini documentaires zijn weer gebruikt voor de tv spotjes van de verzekeraar.
